In de achteruitkijkspiegel

De eerste dag van het nieuwe jaar verdient een terugblik op het oudejaar.

Het was voor ons een mooi jaar gevuld met mooie reizen en korte stedentrips.

In februari waren we op Madeira om aan de nattigheid en kou in Nederland te ontsnappen. Acht dagen in een heerlijk hotel met vanuit onze kamer uitzicht op de oceaan. Prachtige zonsopgangen en ondergangen waren ons deel. Bijkomen van ons zo o drukke bestaan. 😜

In April hebben we een weekend Maastricht en Antwerpen gedaan om Jeff ook met het zuiden van ons land bekend te maken. Wat een prachtig weer hadden we, ‘smelten’ op een terras met uitzicht op de Maas, wat wil een mens nog meer?

In mei waren we met vrienden Rene en Regina 5 dagen in Berlijn, wij waren er al eerder maar R&R nog nooit. Ook brachten we een bezoek aan Sachsenhausen, wat ontzettend indrukwekkend was. 
We hebben ook nog genoten van een mooie bootocht over de Spree & Landwehrkanal onder een stralende zon. 
In juli waren we een weekend in Gent, een kleine prachtige stad. Wat kan ik zeggen, we zijn gek op België en Duitsland.

Voor de zomervakantie in augustus hadden we een 9 daagse treinvakantie naar Noorwegen geboekt, een deel van Europa waar ik ook nog nooit eerder was. Voor Jeff zijn veel Europese bestemmingen nieuw en adembenemend. Verschillende talen en culturen,  veel verandert wanneer je de grens overgaat.

Het was helaas ook een jaar van afscheid nemen.
We waren gezien de huidige politieke situatie absoluut niet van plan naar de Verenigde Staten te gaan maar soms loopt het anders. Op 12 juni overleed, een dierbare vriend van ons beiden maar vooral Jeff deelde een historie van 50 jaar met hem. De viering van zijn leven in zijn zo geliefde en prachtige tuin zou plaats vinden op zaterdag 21 juni en ik vond dat we daar niet mochten ontbreken al is een week VS aan de korte kant.
Tickets geboekt en een hotel en huurauto in Springfield OH zodat we totaal onafhankelijk konden zijn en doen wat we wilden. Dat is soms wat lastiger wanneer je bij familie logeert.
Marla, Marks echtgenote, barste in tranen uit toen ze ons zag aankomen. Dat had ik nooit verwacht zei ze. Twee dagen voor ons vertrek zijn we met ons drieën uitgebreid gaan lunchen zodat we bij konden praten, dat lukt op zo’n middag met veel mensen niet.

Tien dagen voor onze vakantie naar Noorwegen overleed Patricia mijn beste vriendin in de VS vrij  plotseling aan de gevolgen van alvleesklierkanker. Mijn hart was gebroken en zin in de vakantie verdween als sneeuw voor de zon. Als je naar de uitvaart wilt zei Jeff dan cancelen we Noorwegen en boek jij een ticket naar de Oostkust. Na wat nadenken zag ik Pat voor me die zei: het plan was dat we met ons vieren naar Noorwegen zouden gaan, maak die trip voor mij. Daar zat ook iets in al moest ik wel iets bedenken waardoor ik het voor mezelf een afsluiting kon geven, anders komt het mentaal niet goed. Noorwegen en de reis er naartoe en doorheen was prachtig maar voluit genieten kon ik niet. Vanuit Bergen was een boottocht naar Mostraumen gepland en ik besloot bij de bloemist een duurzaam boeketje te laten maken en dat in het Fjord te water te laten en zo loslaten. Ik kreeg toestemming van de kapitein van de boot en zo gezegd zo gedaan.

Dag Pat, ik heb je lief  en ik draag je voor altijd in mijn hart ❣️

In oktober wilde ik graag een weekend naar mijn geliefde Brugge, Jeff meenemen in het Engelse Klooster als dat zou lukken en een tripje Memory Lane doen, langs plekken waar ik met Pat zoveel mooie en hilarische herinneringen maakte in 2015. We hebben onder andere gegeten in het restaurant waar ze na 1 wijntje aan de plastic lavendel snoof en zei dat het zo heerlijk rook.😂🍷

Tijdens ons vorige bezoek aan Brugge konden wij het klooster niet bezoeken. Tegenwoordig doet men niet meer aan 2 openingstijden per dag waar een non met een pieper de deur komt openen maar je kunt online een ticket boeken en je gaat dan met een groep en gids door het klooster.
In het klooster heb ik door de jaren heen verschillende prachtige ervaringen mogen opdoen dus toen ik online zag dat er die vrijdag geen mogelijkheid meer was deel te nemen was ik erg teleurgesteld. Ik trok de stoute schoenen aan en stuurde een email met uitleg en motivatie naar het adres dat stond vermeld. Wellicht kon men deze 2 rustige mensen nog toevoegen aan een groep? Ik had na een half uur al antwoord dat Peter zijn best zou doen en het mij laten weten als het gelukt was. Ik ontving een mail dat wij de volgende ochtend stipt om 10 uur aan de poort moesten staan en we meekonden. Aangekomen stond de gids buiten te wachten en…. We waren de enigen, wat een traktatie. Ik heb delen van het klooster gezien die ik nog niet eerder zag, de rusttuin bijvoorbeeld waar de overleden nonnen voorheen werden begraven maar nu vol is. Er leven nog maar 4 nonnen in een deel van het klooster en 1 ervan mochten we in de gangen ontmoeten.  Het was indrukwekkend om te zien en de geschiedenis te horen van een man die het Klooster ook zo lief heeft en zich er voor inzet om  het te behouden. Dit op vele verschillende manieren binnen een stichting want het gebouw is oud en behoeft veel onderhoud. Het gebouw is sinds 1650 een volwaardig klooster. Ik kijk terug op een fantastisch weekend met een lach en een traan.

Ons laatste uitje was op 22 november naar de Oude Jan in Delft waar Luminescence werd vertoond. Een meeslepende 360°-ervaring waarin duizend jaar Nederlandse geschiedenis tot leven komt. Met indrukwekkende 3D-lichtprojecties, live muziek en een aangrijpend verhaal, ingesproken door acteur Daan Schuurmans, werden we meegenomen van Willem van Oranje tot Johannes Vermeer, van oorlog en rampen tot hoop en vrijheid.

En dan is het nu 2026 aangebroken. Een jaar waarin op 4 januari Jeffrey 70 wordt en we vooral hopen op veel gezondheid voor iedereen, een jaar waarin het wat aardiger en meer empathisch mag, waar niet diegene met de grootste bek krijgt wat men hebben wil maar vooral omzien naar elkaar. Rond kerst schijnt dit een vanzelfsprekendheid te zijn, zullen we dan het hele jaar maar kerst vieren in dat opzicht?

HAPPY NEW YEAR!!!